Run4Freedom op zaterdag 30-september

 

In Merksem staat het laatste weekend van september altijd in het teken van de Vredefeesten; oftewel de herdenking aan de bevrijding op het einde van de Wereldoorlog II (één maand na Antwerpen!!).  De bevrijdingsloop of 'Run4Freedom' is slechts één van de vele festiviteiten die op het programma stond. Onze leerkracht van lichamelijke opvoeding had zijn delegatie bij. Hieronder leest u er alles over. Hup Stella Maris hup.

 

Vrijdagavond vertrok een laatste mail via Smartschool ("wa een gerief is da!!") naar de sportievelingen van onze school die zich wilden wagen aan een hindernissenparcours in het 'Fort Van Merksem'.  In die mail werd gewag gemaakt van gunstige weersomstandigheden en de vermelding dat iedereen verwacht werd omstreeks 12.30 u. aan de eindterminus van tram drie.  Meteovista bleek onbetrouwbaar want zaterdagmorgen boodt zich aan als 'kletsnat'.  De hemelsluizen gingen wijd open en het beloofde een memorabele dag te worden.  Iedereen kwam opdagen behalve de 'kleintjes' van 1b.  Ik neem het hen niet kwalijk want het was hondenweer.  Onder helse omstandigheden betraden we het 'Fort van Merksem'.

Foto 1.jpg

Men had de keuze tussen een individuele survivalrun of een 369-trail in groep. Neiringa (4 TW) ging voor de 3,5 km, terwijl Mihail (4 TW), Merlijn (5 TW), Shams (4 TW), Parvana (8 TW) en Aniqa (oudleerling), ambitieus voor de 7 km gingen; dit zonder iets te weten over het parcours dat hen te wachten stond.  De inschrijvingen verliepen moeizaam en nat maar toch kon de wedstrijd op gang geblazen worden omstreeks 13.15u.  We waren volop de laatste groepsfoto aan het nemen toen men met de melding kwam dat de eersten reeds vertrokken waren.

Het parcours bleek op plaatsen blank te staan.  Onderweg moesten de deelnemers lopen in gangen van het Fort (voor de gelegenheid in mist gehuld); ze moesten kruipen door schietgaten; talrijke obstakels overschrijden; springen van hoogtes van 4 meter enzovoort.  Dit in voortdurende strijd met de weerselementen.. Het werd een echte 'Spartacusrun'.

Na één ronde stond het gezicht van de deelnemers op vertwijfeling; "hebben we er na deze nog 3 te gaan??"  Neiringa had de juiste keuze gemaakt met 3,5 km of 2 rondes.  Zij liep dan ook een mooi parcours met een knappe tijd.  Onderweg hielp ze Mihail de moed behouden.  Shams liet het niet aan zijn hart komen en liep bij de besten.  Hij vloog over het parcours.  Merlijn, Parvana en Mihail liepen elk op hun tempo het loodzware parcours uit; een sterk staaltje van doorzettingsvermogen!!  Ieder ontving na de inspanning een medaille, water en een peer.  Het was zwaar geweest maar iedereen had een tevreden gevoel.  De obligate foto's werden genomen en men kon zich terug in droge kledij hullen (voor zover die nog te vinden was...). 

Shams was nog niet uitgelopen en had zich met zijn broer (Shiham (3 TW)) en een vriend ingeschreven in de 369-trail.  Bij de 369-trail ga je de uitdaging in team aan.  Deelnemen kan enkel in een ploeg van drie personen. De eerste loper loopt 9 km, de tweede 6 km en de derde 3 km. Alle 9 km-lopers vertrekken samen, lopen hun eerste ronde van 3 km en pikken daarna de eerste ploeggenoot (6 km-loper) op om samen verder te lopen. Na de tweede ronde haakt de slotloper (3 km-loper) aan en loopt het trio de slotronde. De ploegleden lopen samen over de eindmeet. Samenwerken is dus de boodschap. 

Ook Mihail had nog zin in een rondje van 3 km.  Marco (5 H) had al lang beslist om de 9 km voor zijn rekening te nemen.  Er werd dus nog gezocht naar een loper voor de 6 km en daarin kon ik mij niet onbetuigd laten.  Uiteraard bleef het regenen... 

Er waren slechts 8 ploegen ingeschreven; wat eigenlijk niet veel is voor een dergelijk evenement.  De organisatie berustte bij de mensen van de Atletiekclub OLSE en die weten van aanpakken... Dit in combinatie met Sporting A en Stichting Vlaamse Schoolsport maakt dat dit een uiterst interessant sportevenement is, in het perfecte kader van het Fort van Merksem.  Er zou meer ruchtbaarheid in de toekomst gemaakt moeten worden over deze gebeurtenis!

Foto 8.jpg

We sleurden er elkaar door en liepen de afstanden, zoals het hoort, in teamverband.  Deze keer niet 'samenleven' maar 'samenwerken'.  Het zonnetje kwam zelfs te voorschijn en dit maakte dat we de laatste groepsfoto badend in het licht konden afwerken; trots met de verdiende medaille rond de nek.  Respect voor de deelnemers!!! Volgend jaar, hopelijk, terug van de partij met een grotere delegatie van onze school.